In 2011 zijn alle Numa Group projectmanagers IPMA gecertificeerd.

IPMA (International Project Managers Association) is geen projectmanagement methode of opleiding. Het is een onafhankelijk, objectief en internationaal erkend keurmerk voor projectmanagers. IPMA is een bewijs van kwaliteit.

Numa Group heeft er voor gekozen in het IPMA certificeringtraject verdieping te creëren voor haar projectmanagers door extra aandacht te schenken aan persoonlijke effectiviteit.

In 2012 gaan de projectmanagers van Numa Group hier nog dieper op in en volgen zij gezamenlijk een persoonlijke effectiviteittraining.

In deze training, die in maart van start gegaan is, worden de projectmanagers uitgedaagd hun eigen identiteit en overtuigingen te onderzoeken aan de hand van oefeningen en inzichten.

Hierdoor zijn de projectmanagers nog beter in staat hun eigen persoonlijkheid en die van anderen te begrijpen. Dit maakt hen betere projectmanagers omdat zij door dit begrip beter en effectiever communiceren, meer inzicht krijgen in weerstand tegen veranderingen en over meer middelen beschikken om hier mee om te gaan. Ook vergroot dit het vermogen tot beïnvloeden en de vraag áchter de vraag te stellen.

Omdat de Numa projectmanagers deze training gezamenlijk volgen, draagt deze bij aan de verdere ontwikkeling van de groep als team, waardoor zij elkaar in de nabije toekomst nog gemakkelijker kunnen vinden in hun samenwerking om bij klanten het verschil te maken.

Dit blijkt uit een enquête van zzp-forum Myler onder 1962 hoogopgeleid zelfstandigen. Een meerderheid van 54 procent geeft aan moeite te hebben met het opstellen van een balans. Een derde zou de btw-aangifte willen uitbesteden.

“De meerderheid van de zzp’ers geeft aan liever alleen met hun kerntaken bezig te zijn”, zo verklaart Toon van Bodegom, directeur van Myler. “Het valt op dat nog maar weinig zzp’ers hun administratie uitbesteden.” Ondanks dat een groot deel van de zzp’ers heeft problemen met de administratie zoekt maar 17 procent hulp. Kleine ondernemers geven aan dat ze per jaar ongeveer 80,4 uur bezig zijn met de boekhouding. Om dit uit te besteden kost 171 euro per maand.

Bron: NuZakelijk.nl, datum 29 februari 2012

http://www.nuzakelijk.nl/ondernemen/2752484/meerderheid-zzpers-worstelt-met-administratie.html

Zondag 19 februari ontving Wilfred Genee verschillende gasten om te spreken over ZZP & financiën. Zijn er alternatieven voor een arbeidsongeschiktheidsverzekering? En wat als je een hekel hebt aan je boekhouding?

• Uitzending gemist? Bekijk ‘m hier!

Artikel Volkskrant

Peter Zevenbergen (49) ZZP’er sinds 2010 Gerda Venema (47) ZZP’er sinds 2006 Rob Adank (58) ZZP’er sinds 1999 Ger Hoofwijk (51) ZZP’er sinds 2010

Klachten zul je van een zelfstandige zonder personeel niet snel horen. Maar de overgrote meerderheid merkt heus wel veel van de economische crisis en bij doorvragen overheerst het pessimisme. Krijgt de zzp’er de crisis op zijn brood?

Wordt de zelfstandige zonder personeel deze keer wel getroffen door de economische crisis? Na de kredietcrisis in 2008 droegen veel zelfstandigen hun leed in stilte. Maar nu de Nederlandse economie opnieuw op een recessie afstevent, lijkt de teruggang zich duidelijker af te tekenen.

Hoewel harde cijfers ontbreken, zijn er steeds meer signalen dat de kleine zelfstandige zonder personeel (de zzp’er) het moeilijk heeft. De tarieven staan onder druk en zelfstandigen moeten harder werken om opdrachten binnen te krijgen. Veertig procent van de zelfstandigen zat vorig jaar minstens een maand onvrijwillig zonder opdrachten.

Zelfstandigen klagen nauwelijks. De zzp’ers beweren de crisisverhalen veelal wel te kennen, maar vooral van collega-zzp’ers. Hun eigen opdrachtportefeuilles zijn doorgaans nog goed gevuld, zeggen ze. Maar nu de volgende crisis is aangebroken, dringt de vraag zich op in welke mate de zzp’er nu wel voor de crisis opdraait. Om een beeld te krijgen van de gevolgen van de nieuwe crisis voor zzp’ers, volgt de Volkskrant de komende tijd acht uiteenlopende zelfstandigen, van wie er vandaag vier vertellen over de huidige marktomstandigheden.

Zowel de huidige crisis als de crisis uit 2009 is voor een groot deel gedragen door zelfstandigen, zeggen de kenners. Dankzij de zogeheten ‘flexibele schil’ uitzendkrachten en zzp’ers is Nederland in vergelijking met andere Europese landen opvallend goed uit de kredietcrisis van 2008 gekomen.

‘De werkloosheidscijfers zijn een ouderwetse indicator aan het worden. De schommelingen in de economie komen op een andere manier tot uiting’, zegt Ton Wilthagen, hoogleraar arbeidsmarkt aan de universiteit Tilburg. ‘De werkloosheid is in Nederland vorig jaar met 5,4 procent weliswaar gelijk gebleven aan die van 2010, maar de flexibele schil vangt de klap op en dat zie je niet terug in de werkloosheidscijfers.’

Er zijn in Nederland ruim 700duizend zzp’ers. Ze vormen een uiterst diverse groep. Er zijn zelfstandigen in de ict die met gemak een omzet van anderhalve ton of meer draaien. Er zijn ook werkenden die het zzp-schap erbij doen. Naast een vaste baan als zzp’er hebben ze bijvoorbeeld een webwinkel. En dan zijn er vele varianten daar tussenin.

De zelfstandige rukt op in het onderwijs en in de zorg. Maar de groei van het aantal zzp’ers komt nu ook van werklozen die van het UWV tegen wil en dank als zelfstandig ondernemer moeten beginnen. Zij zijn degenen diehet ondernemerschap laten vallen zodra ze weer een vaste baan kunnen vinden. En zij zijn tevens de zzp’ers bij wie het nog wel eens mis gaat. De reden? Hun hart ligt er niet, of het bedrijfsplan steekt niet goed in elkaar.

Het is die laatste groep over wie Marten Jukema van CNV Zelfstandigen zich eigenlijk het meest zorgen maakt. Want als zij mislukken, vallen ze terug in de WW, en als het lang duurt wacht de veel sobere bijstand. ‘Dat zijn problematische situaties en ik heb het idee dat dit toeneemt.’

Maar ook zelfstandigen in hart en nieren hebben last van de crisis. Dat blijkt uit doorlopende peilingen die de belangenverenigingen van zzp’ers onder hun achterban houden. Inmiddels weet zzp-platform Myler uit een enquête onder hoogopgeleide zzp’ers dat 63 procent de gevolgen van de crisis voelt. Niet alleen de tarieven staan onder druk, 27 procent meldt dat er minder opdrachten zijn.

‘Vorig jaar merkten zzp’ers al de gevolgen van de slechte economische situatie. Deze trend heeft zich tot eind 2011 doorgezet. Ook dit jaar zullen hoogopgeleide zzp’ers het moeilijker krijgen’, aldus Toon van Bodegom, directeur van het zzp-platform dat in 2009 werd opgericht om de tarieven voor zelfstandigen te verbeteren.

FNV Zelfstandigen heeft zijn zzp-barometer weer van stal gehaald om de ontwikkelingen te volgen. Directeur Linde Gonggrijp: ‘Nu al zien we dat het inderdaad minder gaat, al kijkt 70 procent nog tevreden terug op 2011. Aan de andere kant: 8 procent vraagt zich af of het zin heeft om door te gaan als zzp’er.’

Wie het bijltje er nog niet bij neer gooit, zal in elk geval meer moeite moeten doen om klussen binnen te halen. Of om opdrachtgevers te houden. 56 procent van de achterban van CNV Zelfstandigen moet harder zoeken naar werk of verkeert in onzekerheid of de lopende opdrachten nog wel doorgaan.

Maar er is ook een lichtpuntje. Want juist een economische crisis biedt kansen voor zzp’ers, zeggen sommigen. ‘Bedrijven besteden nu juist meer werk uit’, zegt Fabian Dekker, onderzoeker bij het Verwey-Jonker Instituut in Utrecht. ‘Dat gaat wel ten koste van vaste banen, maar dat is goed nieuws voor zzp’ers die opdrachten zoeken.’

En is het erg dat zelfstandigen meer moeten ondernemen om opdrachten binnen te halen? Linde Gonggrijp vraagt het zich af. ‘Dat soort inspanningen horen bij het ondernemerschap. Wel is het erg als er voor extreem lage tarieven gewerkt wordt.’

Zelfstandigen zullen net als in 2008 en 2009 hun reserves moeten aanspreken. Want dat ze moeten sparen voor slechtere tijden, dat hebben ze toen wel geleerd, zegt Van Bodegom van Myler. De vraag is echter of de zzp’ers voldoende tijd hebben gehad om nieuwe reserves op te bouwen.

De ondervraagde zelfstandigen zijn pessimistisch. Vorig jaar gaf 66 procent aan na een half jaar in de financiële problemen te komen, voor dit jaar leeft die verwachting bij 83 procent. Er zijn al zelfstandigen die binnen een week voor hun opdracht betaald willen worden. ‘Anders komen ze in de problemen’, zegt Tymen Selman, oprichter van http://freelancematch.nl. ‘Het vet op de botten is er af.’ Gonggrijp: ’2012 wordt hoe dan ook een moeilijk en spannend jaar.’

Veranderadviseur voor ondernemers, Noord-Holland Inkomen: 30 duizend euro

‘Ik hoor collega’s klagen dat grote bedrijven de hand op de knip houden. Ik verwacht dat de economische situatie nog wel minder gaat worden. Maar ik ben een rasoptimist: een echte ondernemer maakt zijn of haar werk zelf. De laatste tijd doe ik veel voor gemeenten, waar vrijwel niet wordt onderhandeld over de prijs.

‘Mijn man was een installatiebedrijf begonnen en ik dacht op een gegeven moment: dat kan ik ook. Ik had van alles gedaan, van werken bij een keurslager tot secretaresse van een advocatenkantoor. Van het verkopen van diepvrieskroketten tot het opzetten van het directiesecretariaat bij de plaatselijke Rabobank. Na een fusie ben ik bij een makelaarskantoor aan de slag gegaan. Daar wilde ik niet in vaste dienst en ik werd interimmer. Ik werk graag met mensen, maar als je als ondernemer personeel hebt word je manager en ben je zelf geen expert meer dat wilde ik niet.

‘Ik ben businesscoach; ik help ondernemers en managers om zich te ontwikkelen tot betere leidinggevenden. Dat is veel één op één. Daarnaast geef ik presentaties, workshops en trainingen sociale media. En ik ben vennoot in Energieregisseur, een adviesbureau op het gebied van energiebesparing en energielabel voor woningen.

‘Ik ben een echte netwerker. Ik heb in Noord-Holland Fem2Business opgezet, een netwerk van meer dan honderd vrouwelijke ondernemers. Netwerken vind ik belangrijk: 1 plus 1 is 3, zeg ik altijd. Ik werk graag samen, daardoor heb ik nooit het gevoel dat ik er als zzp’er alleen voor sta.’

Schilder in Breda en omgeving Inkomen: 65 duizend euro

‘Crisis? Ik heb werk zat. Ik ben nu binnen bezig, met een klus die kon wachten tot de winter. De komende drie maanden heb ik werk. Soms denk ik in januari: er hebben er nog niet veel gebeld, maar dat kan zo anders zijn. Met Adank heb ik de naam mee, je komt me snel tegen in de Gouden Gids. Maar 90 procent van het werk komt via via. Ik heb veel vaste klanten, bij wie ik eens in de paar jaar de buitenkant schilder, dan weer eens een kamer opknap. De meesten snappen dat ik het binnenwerk liefst in de winter doe.

Ik had het na bijna 25 jaar gehad in het basisonderwijs. Ik stond voor groep 8 en deed het ict-management, was 45 en had nog één keer de kans om iets anders te doen. Zo voelde het althans. Mijn vader had een schildersbedrijf gehad en ik hielp wel eens. Bovendien werkte mijn vrouw toen nog, dus we hadden wel iets achter de hand. Dat was maar goed ook. Na zeven maanden kreeg ik een hernia. Ik ben er drie maanden uit geweest. Dat risico heb ik zelf genomen. Je kunt je nooit tegen alles indekken, en voordat een verzekering uitkeert

Mijn inkomen schommelt met het weer. Het is voor mij een topjaar als op 12 maart de zon schijnt en dat zo blijft tot en met eind november. Dat scheelt zo 10 duizend euro. Maar in de zomer werk ik rustig twaalf uur per dag, ook op zaterdag. Dan moet ik het verdienen. Aan de andere kant: een paar grote binnenklussen kunnen het slechte weer compenseren. In de winter teer ik meestal twee maanden in op mijn reserves, dan gaan we met vakantie.’

Coach voor docenten, Zuid-Limburg Inkomen: 70 duizend euro

‘Tot nu toe heb ik mijn tarief ieder jaar met 5 euro per uur kunnen verhogen. De crisis voel ik alleen in mijn hobby. Ik ben zanger in een band en we worden minder geboekt door bedrijven.

Als socioloog houd ik me eerst bezig met welzijnswerk en jeugdzorg en nu met de pedagogische aspecten van voortijdig schoolverlaten. Ik verzorg trainingen aan docenten die betrokken zijn bij de interne zorgstructuur op school. Soms doe ik dat samen met een collega zo kun je elkaars kwaliteiten gebruiken. Nu ben ik een overtuigd zzp’er, maar eigenlijk ben ik het toevallig geworden. Ik zou meedoen aan een project en dat kon niet in vaste dienst. Terugkijkend moet ik zeggen dat ik geen betere beslissing had kunnen nemen. Ik voelde me beter thuis in een vaste baan, maar ervaar de ruimte die het geeft. Ik kan eens om 10 uur beginnen en werk dan op zaterdag nog een paar uur.

De overstap was gemakkelijk. Ik kreeg een opdracht voor 60 duizend euro mee. Dus wat had ik te verliezen? Mijn partner is docente en coördinator in het mbo, een vaste baan voor drie dagen. Het heeft geen rol gespeeld bij mijn afweging om zzp’er te worden, maar het maakt het wel gemakkelijk: er is een basisinkomen.

Ik heb nu voor het eerst een opdracht buiten mijn regio. Dat is toch een soort risicospreiding. Wat ik hier kan, kan ook in Noord-Limburg, en op termijn misschien ook verder van huis. Ik werk wel in een vakgebied waar bezuinigd wordt, maar dat biedt door herschikkingen ook kansen. En als het echt noodzakelijk wordt, wil ik weer in loondienst.’

Adviseur van zzp’ers in de zorg en van winkeliers

Inkomen: 1009,65 euro over 2011, en een WW-uitkering

‘Na een reeks banen in de detailhandel werd mijn laatste contract niet verlengd. Ik was met 46 jaar te oud en kwam bij het UWV. Mijn werkcoach stuurde me door naar een reïntegratiebureau en een cursus voor starters. Het ondernemerschap was me niet vreemd, ik ben franchisenemer geweest. Op advies van mijn coach begon ik met topzorgondernemers en met bedrijfskundig advies en begeleiding voor verpleegkundigen die als zelfstandige werken.

Maar veel zzp’ers in de zorg werken via bemiddelingsbureaus, en hebben mijn advies niet nodig al betalen ze vaak wel hoge bemiddelingskosten. Via roc’s heb ik ook workshops gegeven aan studenten verpleegkunde. Maar sinds mei houdt men de hand op de knip en haal ik niets meer binnen. In 2010 zette ik nog bijna 3.000 euro om, nu iets meer dan 1.000 euro.

Of ik straks in de bijstand kom? Daar denk ik nog niet over na. Dan moeten we eerst ons eigen huis verkopen. Mijn vrouw Mariëtte werkte tien tot twaalf uur per week in de catering. Sinds twee jaar is ze fulltime aan het werk.

Het is geen makkelijke tijd. Met een collega ben ik nu een adviesbureau voor winkeliers begonnen, Zoab retailkompas. Startende ondernemers in de detailhandel maken veel fouten. We observeren een winkel, bieden een onderzoek aan, of begeleiding. Met z’n tweeën bieden we 45 tot 50 jaar ervaring in de detailhandel. Je zou denken dat daaraan behoefte is, maar of bedrijven er geld voor over hebben moeten we afwachten.’

Artikel uit de volkskrant, 4 februari 2012 door Nanda Troost  & foto’s Marcel van den Bergh

Artikel De Pers

Een eigen bedrijf of werken onder een baas? Niks keuzes, waarom gewoon niet allebei?

We moeten blij met ze zijn. Dolblij. Met die duizenden zelfstandigen zonder personeel (zzp’ers) die in de vorige crisis hun opdrachten zagen teruglopen, hun eigen vermogen zaten op te eten, maar – omdat ze als zelfstandigen toch geen uitkering kregen en zich dus niet meldden bij de uitkeringsinstantie – niet te zien waren in onze werkloosheidscijfers.

Nu is dat weer het geval. Ook nu wordt er flink gehakt in het aantal opdrachten voor zzp’ers, zo blijkt uit een onderzoek van het zzp-platform Myler. Vooral de zzp’ers die voor de overheid en in de zakelijke dienstverlening en ict werken, hebben het zwaar. Een deel van hen heeft inmiddels zoveel eigen vermogen opgesnoept dat ze een beroep moesten doen op het zogenoemde Bbz (Besluit bijstandsverlening zelfstandigen), oftewel een tijdelijke uitkering zodat zelfstandigen weer in hun eigen behoeften kunnen voorzien. Eind vorig jaar steeg het aantal beroepen op het Bbz, terwijl vanaf midden 2010 het aantal aanvragen daalde.

Mooie tussenvorm

Maar het kan ook anders. Het deeltijd-zzpschap bijvoorbeeld, deels in loondienst en deels als eigen ondernemer. Toon van Bodegom, directeur van Myler, ziet het ‘verlangen naar dit ondernemerschap’ toenemen. ‘Vooral onder zzp’ers die voor de overheid werkzaam zijn, zie ik een groeiende behoefte. Het is natuurlijk een mooie tussenvorm, aan de ene kant heb je de zekerheid van vaste inkomsten, aan de andere kant de vrijheid van het eigen ondernemerschap.’

Volgens de Kamer van Koophandel (KvK) is het aantal deeltijd-zzp’ers (of in hun woorden ‘hybride ondernemers’) de afgelopen jaren al toegenomen. Al kan de KvK deze toename niet met cijfers onderbouwen, aangezien deeltijd-zzp’ers niet als zodanig worden geregistreerd. Volgens de schatting, die de KvK op basis van onderzoek onder eigen leden maakte, houdt 12 procent – oftewel 150.000 – van de ondernemers er ook nog een vast dienstverband op na. Vooral in de detailhandel en in de ICT is het aantal ‘deeltijders’ groot.

Dat dit er alleen maar meer worden blijkt ook uit het Nationale Werkonderzoek van JobTrack.nl. Meer dan de helft van de Nederlanders (59 procent) – met een piek onder jongeren tot 34 jaar – uitte de wens het liefst een aantal dagen als zzp’er te willen werken. Volgens JobTrack.nl past dit precies bij de huidige arbeidsmarkt: jongeren willen zoveel mogelijk ervaring opdoen in korte tijd en een uniek cv opbouwen.

Ook Pieter Martens van Myler kent deze geluiden. ‘Van hr-mensen hoor ik geregeld dat er nu heel andere gesprekken worden gevoerd met kandidaten. Vroeger ging het om hoeveel vakantiedagen en welke lease-auto men kreeg. Nu gaat het gesprek over hoeveel dagen men kan werken zodat ze er ook nog een eigen bedrijf naast kunnen runnen.’

Uittesten

Degenen die kiezen voor een halfzelfstandig bestaan, zijn lang niet altijd zelfstandigen die in de problemen zijn gekomen. Vaak zijn het ook werknemers die juist vanuit een vast dienstverband het ondernemerschap willen ‘uittesten’. ‘Vanwege de bezuinigingen op de overheid hoor ik de laatste tijd veel ambtenaren die voor een parttime-aanstelling kiezen en daarnaast een eigen bedrijfje beginnen’, zegt Myler-directeur Toon van Bodegom. ‘Werkgevers staan ook steeds meer open voor parttime-aanstellingen, bovendien kunnen zij zo makkelijk bezuinigen. In plaats van vijf, hoeven ze nu maar twee of drie dagen uit te betalen. Vroeger was dit ondenkbaar, toen gingen ambtenaren nooit zelfstandig werken.’

Toch willen veel deeltijd-zzp’ers op den duur geheel voor het ondernemerschap gaan. Volgens de KvK heeft 40 procent deze ambitie, en tweederde van deze groep wil dit zelfs binnen twee jaar bereiken. IT’er Edwin Hauwert werd per augustus fulltime zzp’er nadat hij twee jaar deels ook voor het ministerie van Financiën werkte. ‘De eerste tijd werkte ik er vier dagen, toen drie, en op een gegeven moment nog maar 2,5 dag. Toen kwam het punt om de knoop door te hakken en volledig zelf verder te gaan.’

Volgens het KvK-onderzoek lopen veel deeltijd-zzp’ers aan tegen de tijdsverdeling tussen hun baan en hun bedrijf. De oplossing? Toch maar kiezen. Maar dat is in deze tijd nog niet zo eenvoudig.

Bron: De Pers (pnl|UTR|ROT|DEN), 16-01-2012

http://www.depers.nl/economie/623738/De-nieuwe-zelfstandige-heeft-ook-een-vaste-baan.html

Artikel Management Team

Bij veel bedrijven staat meer dan een derde van de mensen niet meer op de loonlijst. De externe schil komt zo steeds meer in de kern van de organisatie. Maar hoe manage je dat behoorlijk? Vier verhalen uit de praktijk.

Gijs Aanen, Senior recruiter bij PostNL

Doet initiatiefnemer van PostNL Interim Recruitment, een afdeling die zich richt op de rechtstreekse werving en selectie van zelfstandigen.

“PostNL is een organisatie in verandering. We hebben behoefte aan een flexibele schil van personeel die daarbij past, met een andere skill set dan een aantal jaar geleden. Maar de markt van zelfstandigen is niet erg transparant, zeker niet waar het tarieven betreft. Daarom hebben we besloten zelf direct met zelfstandigen in contact te treden. Zo kunnen we enerzijds besparen en anderzijds onze eigen flexibele schil opbouwen.
Wij zien dat het werving- en selectieproces voor een interimmer en voor een vaste kracht steeds minder van elkaar verschillen. De gevraagde kwaliteiten worden zwaarder, dus ook de selectie. De tijdsdruk is alleen iets hoger; we streven ernaar binnen twee weken iemand aan het werk te hebben.
Wij zijn géén verplichte afdeling. Wij ontzorgen de manager, zorgen dat ze de beste kandidaten te zien krijgen. Zo bouwen we ook een database op, weten we wie welke expertise heeft. Daar zijn we inmiddels vrij ver in. In september 2010 is de eerste interimmer via ons aan de slag gegaan, februari vorig jaar hebben we dit initiatief gepresenteerd aan de raad van bestuur. Sindsdien merk je dat het begint te werken, met name vanwege de kostenbesparing die we realiseren.
Of dit model alleen werkt in grote bedrijven, durf ik niet te zeggen. Ik zeg: als je de luxe hebt van een eigen recruitmentafdeling, moet je dit ook aankunnen. Die zzp’er zit er ook op te wachten; die doet ook liever meteen zaken met zijn opdrachtgever, zonder bureaus ertussen. En met de moderne technologie is dat ook goed mogelijk.” 

Hugo-Jan Ruts, zelfstandig interimmanager en adviseur

Doet oprichter Zipconomy.nl, een kennisplatform over de flexibilisering van de arbeidsmarkt, voor zowel zelfstandigen, opdrachtgevers en bemiddelaars.

“Je ziet de focus van organisaties met een grote flexibele schil langzaam opschuiven, van beheer naar regie naar echte integratie van die externen in de organisatie. Ik noem dat ook wel: van aandacht voor inkoop, via aandacht voor inhuur naar aandacht voor inzet. Vroeger ging het bij de flexibele schil vaak om extra handjes, extra mensen bij piek en ziek. Dat is nu totaal veranderd. Ik denk dat we afmoeten van de term ‘flexibele schil’, alsof er iets aan de organisatie vastgeplakt zit. De flexkrachten maken tegenwoordig juist onderdeel uit van de kern. Ze vormen dus ook een onderdeel van de organisatie waar je zorg aan moet besteden. Maar ondanks dat in veel organisaties wel zo’n 30 procent van de workforce flexibel wordt ingevuld, is de betrokkenheid van de hr-afdeling vaak 0. Die richten zich meestal alleen op de vaste mensen. Als er al centrale regie is voor deze groep, wordt die meestal ingevuld door de afdeling inkoop. Ik denk dat dat moet veranderen. Goed opdrachtgeverschap en goed werkgeverschap liggen in elkaars verlengde. Het gaat er uiteindelijk om de juiste man/vrouw te krijgen voor een bepaalde taak en een bepaalde periode. Dat vergt een brede blik op de totale ‘cloud’ aan mogelijke kandidaten, zowel binnen als buiten de organisatie. Het gaat dan om ‘vinden, volgen en verbinden’. Dat wordt weer echt belangrijk zodra de arbeidsmarkt weer krapper wordt. Maar dat gebeurt nu helaas nog veel en veel te weinig. Terwijl ik denk dat daar wel de kansen liggen. Misschien wel juist voor de lijnmanagers. Zíj kennen de markt, zíj kennen de klant, zíj kennen ook het talent. Tenminste, zo zou het moeten zijn. Hun netwerk, ook bij bijvoorbeeld de opleidingen, wordt bepalend voor het uiteindelijke succes van de hele organisatie.” 

Rick Kruijswijk, algemeen directeur HeadFirst

Doet een bureau dat zichzelf profileert als ‘onafhankelijke kennismiddelaar’, en online marktplaats voor tijdelijke capaciteit

“In de 18 jaar van ons bestaan hebben we de vraag naar externe capaciteit bij organisaties enorm zien toenemen. Het zoeken en vinden ervan is ook enorm veranderd. Vroeger werd vaak dezelfde kaartenbak gebruikt, van zzp’ers en leveranciers die je kende. Maar spoort dat wel met het hr-beleid? En met het inkoopbeleid? Is dat wel compliant? En worden we niet kritisch afhankelijk van een enkeling? Door zulke vragen zie je de complexiteit van externe inhuur toenemen. Ik zie vier grote trends die elkaar versterken: in de eerste plaats streven steeds meer individuen naar een onafhankelijke inrichting van hun arbeidzame leven, in de tweede plaats willen organisaties lean and mean vormgeven, en hun staffing niet langer baseren op de pieken, maar juist op de minimale kern die nodig is. Er wordt bovendien steeds meer in projecten gewerkt, die kleiner worden en van kortere duur, zodat ze beter bestuurbaar worden. Ten derde zijn er tegenwoordig allerlei technologieën om vraag en aanbod makkelijk bij elkaar te brengen. Zo hebben wij HeadFirst Select ontwikkeld, een online marktplaats waar partijen elkaar snel kunnen vinden, en waar nu zo’n 10 duizend zelfstandige ondernemers inzitten en 1.800 leveranciers van tijdelijke arbeid. Zie het als een soort LinkedIn met juridische basis, dat meteen een controlesysteem biedt voor afdelingen als hr en inkoop. Want dat is wel belangrijk: je moet het wel managerial kunnen maken. De vierde trend die ik zie is de tendens naar superspecialisten. De flexibele schil zijn we eigenlijk al voorbij. In 2015 werken we nog meer dan nu in netwerkachtige omgevingen, waarbij flexibel in te zetten deskundigen aan de slag gaan in projecten met vooraf duidelijk vastgestelde doelen. Dat zal met name van de manager een heel andere rol verlangen: hij of zij zal vooral taken moeten leren opknippen in deeltaken en mensen moeten kunnen motiveren. Het betekent ook dat we anders gaan kijken naar concurrentie. Tien jaar geleden werkten wij voor de ene bank. Dat was voor de andere bank reden om géén zaken met ons te doen. Het zou nu juist een argument vóór zijn.”

Toon van Bodegom, algemeen directeur Myler

Doet Een netwerksite voor hoogopgeleide zzp’ers, in 2008 opgezet door uitzender Manpower, verzekeraar Achmea en consultancybedrijf Numa Groep.

“Ons initiatief is ontstaan vanuit Achmea, dat graag de doelgroep hoogopgeleide zzp’ers aan zich wilde binden, de witte boorden. Het ging daarbij om drie dingen: werk – het inkomen van vandaag dus -, netwerk – het inkomen van morgen -, en ontwikkeling – het inkomen van overmorgen. Daar wilden we een online platform voor bieden. We noemen het zelf ook wel ‘hr 2.0’. Het sluit aan bij een trend in de samenleving: nu al zijn er 1 miljoen zzp’ers en de helft van de Nederlanders zegt de ambitie te hebben om voor zichzelf te beginnen. Je ziet ook dat de hybride vorm in opkomst is: mensen die een vaste baan in deeltijd hebben en daarnaast een dag of een aantal dagen voor zichzelf beginnen. Daar proberen wij aan bij te dragen door hen te helpen met de praktische zaken, en met opdrachten. Op ons platform geven verschillende grote bedrijven inzicht in de projecten die ze hebben en proberen daar zo de goede mensen bij te vinden. Daarbij geldt als uitgangspunt: geen obstakels. We willen geen concurrentiebedingen, geen exclusiviteit, je kunt ook tijdens een project in dienst treden van een opdrachtgever, alles is mogelijk. Dat past ook bij een moderne arbeidsrelatie, denk ik. We leggen de database zoveel mogelijk open voor iedereen. Dat werkt. Ik denk dat we in elk geval kunnen zeggen dat Myler een succesvol initiatief is, met op dit moment een community van zo’n 9.000 mensen en een kleine duizend mensen die via ons aan het werk zijn.”

Ruim twee miljoen mensen in flexschil

Hoeveel mensen precies in de flexibele schil werken is een kwestie van definitie. Maar het CBS houdt het in elk geval op zo’n 800 duizend zelfstandigen zonder personeel, zo’n 200 duizend uitzendkrachten en ruim 1,1 miljoen tijdelijke contracten. Het UWV komt op basis van zijn eigen polisadministratie zelfs tot een totale flexibele schil van zo’n 2,6 miljoen mensen. Ook voor komende jaren wordt de werkgelegenheidsgroei vooral in de flexschil verwacht, en met name in het aantal zzp’ers, dat de afgelopen 10 jaar al met zo’n 300 duizend mensen groeide.

Andere trends op hr-gebied

1. Het sollicitatiegesprek voorbij
Met z’n tweeën in een kamertje, een uur lang clichés over uitdagingen en ambities uitwisselen? Das war einmal. Het nieuwe solliciteren vergt nieuwe vormen: zo organiseert kledingzaak Oger vier keer per jaar een meet & greet met kandidaten en zette Het Arresthuis, een hotel in een oude gevangenis in Roermond, speeddates met kandidaten op in de vorm van verhoren. Ook proberen steeds meer werkgevers kandidaten aan het werk te zien voor ze hen spreken, bijvoorbeeld via serious games.

2. Nieuwe businessmodellen
Het werving- en selectiebureau of de vacaturesite die na verrichte diensten gewoon een rekening stuurde, is verleden tijd. In de hele arbeidsmarktbranche wordt naarstig naar nieuwe verdienmodellen gezocht, maar is de prijsdruk in elk geval enorm. Zo heeft oud-pokerspeler Daan Slütter recent 4minutes.nl opgezet, een site die de functies van cv-databank en uitzendbureau wil combineren. Het eveneens dit jaar gestarte FinanceFactor probeert te innoveren door bij een succesvolle match een rekening van 5.400 euro te sturen naar zowel de opdrachtgever als de interim professional. Strictly People, een bureau van Wim van den Nobelen, gaat nog een stap verder: daar bepaalt de klant achteraf zélf de waarde van een plaatsing. Er zijn geen minimum fees, en je mag ook zelf bepalen hoe je betaalt. Misbruik komt bijna niet voor, aldus Van den Nobelen. ‘Als me die vraag gesteld wordt, zeg ik altijd: zou jij er dan misbruik van maken?

3. Gratis vacaturesites
Monsterboard en NationaleVacaturebank.nl, helden van de eerste internetgolf, mogen hun borst nat maken in de tweede. Hun businessmodel, betaalde vacatures, staat sterk onder druk door de komst van gratis vacaturesites, die werken volgens het zogeheten freemium-model. Oftewel: de basisdienst is gratis, slechts voor extra diensten wordt een rekening gestuurd. Bekendste voorbeeld is Jobbird.com, een initiatief van Jan-Peter Cruiming (die in 2004 het door hem opgerichte NationaleVacaturebank.nl verkocht aan VNU Media) en Sander Poos (die eerder bij Monsterboard en de Vacaturekrant werkte). Zij werken ook mee aan het recente HelloMe.nl, dat de ambitie heeft de grootste gratis cv-databank van Nederland te worden. Voor zover LinkedIn dat al niet is natuurlijk…

Bron: Artikel Management Team , 23-02-2012

http://www.mt.nl/157/58104/magazine/overleven-in-2012-alle-hersens-aan-dek.html

“ Ik wil me weer concentreren op ondernemen en weten dat ook de “bijzaken” goed geregeld zijn. Dit hoort ook bij goed ondernemerschap! ”

Lees het artikel van Toon van Bodegom via onderstaande link:

http://weblog.goedgenoeg.nl/goed-ondernemerschap/

Artikel Telegraaf

Facebook en twitter staan op het punt de kennis die ze hebben van hun gebruikers massaal commercieel uit te buiten. Wie regelmatig op zulke sociale media websites stadpunten uitwisselt en voorkeuren te kennen geeft, is een open boek.

Aan de hand van status updates of tweets kan men zich een goed beeld vormen van iemands voorkeuren: Bijvoorbeeld welk merk sportschoenen favoriet is, welke restaurants bezocht worden en welk boek recent is gelezen. Via de commentaren die mensen op hun pagina posten, weet je of iemand een nieuw merk frisdrank lekker vindt. Een eetcafé dat zijn klanten rotzooi voorzet, moet oppassen. Een slechte reputatie op een sociale media site kan fnuikend zijn. Facebook en Twitter zijn zich ervan bewust dat ze op een schat informatie zitten. Dit soort kennis is de droom van elke marketeer. Via deze sites kan gericht precies de juiste doelgroep worden aangesproken.

Volgens internetdeskundige Toon van Bodegom gaan Facebook en Twitter straks Google inhalen bij de advertentie-inkomsten. “Adverteren via Google is duurder, terwijl de kans kleiner is dat iemand die op een advertentiebanner klikt ook daadwerkelijk tot een transactie overgaat.”

Laatst bezocht Van Bodegom de conferencie Web 2.0 in San Fransisco. De voornaamste trend was het combineren van gegevens van sociale netwerken voor reclame en marketing. Van Bodegom: “Via de profielen in Facebook weet je welke interesses mensen hebben. LinkedIn dat zich richt op mens en beroep, heeft weer andere nuttige informatie. Die site kan de ip-adressen van de pc’s waarmee iemand werkt, koppelen aan een cv-database. Door beide gegevensverzamelingen over elkaar heen te leggen krijgt men een goed beeld van hoe iemand is. Een voorbeeld: Uit LinkedIn blijkt dat Pieter tandarts is. Als uit Facebook naar voren komt dat mensen in die beroepsgroep meer ‘likes’ geven aan ‘Volvo’ en ‘rode wijn’, dan kan Pieter een gerichte aanbieding worden gedaan. Nog interessanter wordt het als ook iemands zoek- en surfgedrag aan het profiel van de persoon kan worden toegevoegd. Albert Heijn heeft er jaren over gedaan via de bonuskaart inzicht te krijgen in haar klanten. Op internet een fluitje van een cent.”

Facebook wil de klant die belangstelling heeft voor bijvoorbeeld een nieuwe camera, al ‘vangen’ voordat deze in Google gaat zoeken. Ook om andere reden zijn sociale media sites interessant voor marketing. Veel mensen laten hun koopgedrag beinvloeden door wat hun vrienden ervan vinden. Mond-op-mond reclame is nog steeds het meest effectief.

Bron: Telegraaf -14 mei 2011

Sinds 2010 gebruiken zichzelf serieus nemende ondernemingen social media als een business tool. Consumenten zijn al een stap verder en hebben de mogelijkheid ontdekt om hun eigen media-ervaringen persoonlijk te maken door gebruik te maken van “Facebook connect” en “single sign-on”. Zij geven daarmee inzicht in hun online kijkvoorkeuren en surfgedrag.

Smartphones en hun Apps maken mogelijk dat consumenten hun digitale leven persoonlijk maken en kunnen managen. Organisaties als FourSquare maken het voor bedrijven mogelijk om klantervaringen persoonlijk te maken zo gauw iemand inlogt, door deze data te vertalen naar koopgewoonten en dito gedrag.

Zaken doen is persoonlijk geworden!! Stapje voor stapje beginnen ondernemingen te begrijpen dat zakendoen steeds meer een kwestie is van samenwerken met klanten in plaats van “verkopen aan kopers”. Nu social media steeds meer ingeburgerd raken, wordt personalisatie belangrijker. Consumenten beseffen dat technologie bedrijven in staat stelt om steeds meer over hen te weten te komen en verwachten dus ook dat bedrijven hun huiswerk doen. Klanten verwachten dus steeds meer!!!

Personalisatie betekent dat als consequentie wordt aanvaard dat klanten net zoveel in de pap te brokkelen hebben met betrekking tot de manier waarop zaken wordt gedaan als de onderneming zelf. Social media dienen te worden ingezet om met bestaande en toekomstige klanten te verbinden en deel te nemen aan hun gesprekken. Consumenten zijn de nieuwe businesspartners!!

Personalisatie betekent dat de onderneming niet alleen zijn business maar óók zijn klanten begrijpt.

Bronvermelding: www.paulroels.com

De explosieve groei in de inzet van Social Media heeft de spelregels van ‘Reputatie Management’ veranderd. Mond op mond aanbevelingen zijn vervangen door brede discussies. Productkwaliteit en merkreputatie worden in toenemende mate bepaald door Social Media. Een beroerde ervaring van slechts één klant kan uitgroeien tot een compleet negatief merk- of productbeeld op verschillende Social Media Platforms. Voorheen adviseerden marketing- en communicatieadviseurs hun klanten om te bukken “als er stront aan de knikker is”. Tegenwoordig wordt een dergelijke houding als “niet meer van deze tijd” aangemerkt. Met Social Media hebben klanten een platform gekregen waar zij hun waardering en ook hun frustratie over producten en diensten van een leverancier kunnen delen.

Zoek op en luister

Het eerste dat bedrijven moeten doen is uitzoeken waar ze hun klanten online kunnen vinden. Dat ze de kanalen gebruiken waar klanten zich bevinden en waar beweging is. Als klanten op Twitter, Facebook, Tripadvisor of Hyves zitten, dáár dan naar toe gaan om met ze in gesprek te gaan. Klanten praten over het bedrijf, met of zonder het bedrijf. Bedrijven moeten de ontevredenheid van hun klant proberen te begrijpen. Onvrede creëert immers altijd een businesskans! Als het bedrijf deze kans niet grijpt, gaat de concurrent er wel mee aan de haal.

Ga in gesprek

Vervolgens moeten bedrijven starten met het bouwen aan de relatie door op een gelijkwaardig niveau te reageren. Praten tegen mensen op een menselijke manier. Met andere woorden als een bedrijf een fout heeft gemaakt, dient het daar helder over te zijn en klanten te informeren over de oplossing die het voor ogen heeft en hoe het vergelijkbare problemen in de toekomst wil voorkomen. Op Tripadvisor reageren hotelmanagers transparant en begripvol op zowel positieve als negatieve reviews van klanten.

Creëer betrokkenheid

In plaats van dat een bedrijf haar klanten uitsluitend vertelt hoe het een specifiek voorval wil oplossen, dient het ze juist bij de probleemoplossing te betrekken. Op deze manier wordt de onvrede van de klant getransformeerd in een kans en wordt klantbetrokkenheid gecreëerd. Een voorbeeld hiervan is de oprichting van Myler.

Ga dan co-creëren: ‘The making of Myler’, een voorbeeld

Myler is een community voor ZZP’ers (Zelfstandigen Zonder Personeel) en is opgericht in 2008. In Nederland is het aantal ZZP’ers de laatste vijf jaar explosief toegenomen. Niet alleen het aantal ZZP’ers is gegroeid, ook de onvrede onder hen is toegenomen. Wij, de oprichters van Myler, hebben een groep ZZP’ers uitgenodigd met ons in gesprek te gaan, hun grootste ergernissen en onvrede uit te spreken en te vertellen wat zij in de markt zouden willen veranderen. Op basis van het resultaat van deze eerste bijeenkomst hebben de oprichters de discussie op verschillende Social Media platforms voortgezet om zo nog meer ZZP’ers in de discussie te betrekken.

De ZZP’ers klaagden met name over de veel te hoge tarieven die zij aan ‘brokers’ moesten afstaan en dat zij veelal gedwongen werden om concurrentiebedingen te tekenen.

Van de discussies hebben wij geleerd dat ZZP’ers:

-   alleen willen betalen voor diensten die hun leven gemakkelijker maken.

-   de voorkeur geven aan een (online) netwerk om andere ZZP’ers te ontmoeten in plaats van om bedrijven te ontmoeten

-   korting willen op trainingen, kantoorfaciliteiten etc.

ZZP’ers willen een (online) netwerkomgeving omdat 60% van hun opdrachten via andere ZZP’ers komen. Netwerken met andere ZZP’ers blijkt cruciaal om succesvol aan het werk te blijven. Traditionele ‘brokers’ schermen hun database met ZZP’ers af waardoor ze afhankelijkheid creëren.

Wat hebben we gedaan? We hebben geluisterd en in co-creatie met de ZZP-doelgroep een concept ontwikkeld dat de oplossing biedt voor hun negatieve klantervaringen. Wíj hebben de oplossing niet ontwikkeld maar dat hebben de ZZP’ers zelf gedaan! Dit co-creatie proces heeft ons de kans geboden om Myler op te richten: een open community voor ZZP’ers die met elkaar willen verbinden, die de business transparanter willen maken om hiermee hun kans op opdrachten te vergroten. Om goedkoper te kunnen zijn, hebben we de tussenpersoon er tussenuit gehaald. Deze brokers bieden geen toegevoegde waarde voor de ZZP’ers. Wij zijn direct, dus zonder tussenkomst van derden, bij grote ondernemingen gaan werken met ZZP’ers. We hebben een op een community gebaseerde business gecreëerd die ons in staat stelt naar onze klanten te blijven luisteren. Op dit moment zijn er meer dan 10.000 ZZP’ers aan Myler verbonden en hebben meer dan 1.000 ZZP’ers hun opdracht via Myler verworven. Dit aantal neemt nog dagelijks toe.

Bronvermelding: www.toonvanbodegom.com